STAN
PRAWNY
Regulacje prawne dotyczące m.in. usuwania wyrobów zawierających
azbest z obiektów budowlanych, począwszy
od realizacji obowiązku dokonania przeglądu technicznego tych wyrobów do zdeponowania wytworzonych odpadów na składowisku,
są zamieszczone
w 20 aktach prawnych - 7 ustawach oraz 13 rozporządzeniach. Wykaz tych aktów, w tym rozporządzenia dotyczące
dopuszczania wyrobów zawierających
azbest (o specjalnym przeznaczeniu) do produkcji lub do wprowadzenia na polski obszar celny zamieszczono w
załączniku 3 wraz z krótkim omówieniem.
STAN
REALIZACJI USTAWY Z DNIA 19 CZERWCA
1997 R. O ZAKAZIE
STOSOWANIA WYROBÓW ZAWIERAJĄCYCH AZBEST ORAZ
ROZPORZĄDZENIA
MINISTRA GOSPODARKI
Z DNIA 14 SIERPNIA 1998
W SPRAWIE SPOSOBÓW
BEZPIECZNEGO UŻYTKOWANIA ORAZ
WARUNKÓW USUWANIAWYROBÓW ZAWIERAJĄCYCH AZBEST
5.1 Produkcja, obrót,
stosowanie
Ustawa z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania
wyrobów zawierających azbest (Dz. U. Nr 101, poz. 628 z późn.
zm.) zakazuje:
wprowadzania na polski obszar
celny azbestu oraz wyrobów zawierających
azbest,
produkcji wyrobów zawierających azbest, obrotu azbestem i wyrobami
azbestowymi,
- z wyjątkiem
azbestu i wyrobów azbestowych stosowanych do celów specjalnych (art. 1 ust.
3). Ustawa, która weszła w życie od 28 września
1997 r. przedłużała o 12 miesięcy tylko produkcję płyt
falistych cementowo-azbestowych dla budownictwa, zezwalając na import azbestu dla
tej produkcji oraz obrót tymi płytami. Zgodnie z terminem
ustawowym, produkcja płyt falistych została zakończona we wszystkich zakładach (4 zakłady) do 28 września 1998 r., a od 28 marca 1999 r. nastąpił zakaz obrotu tymi płytami, wyjątek
stanowią jedynie
azbest włóknisty i wyroby zawierające
azbest nie mające jeszcze zamienników, wymienione w załączniku 1 do powyższej ustawy. Spośród
tych wyrobów, Minister Gospodarki w porozumieniu z Ministrem Środowiska określa
corocznie, w drodze rozporządzenia, na wniosek producenta lub podmiotu wprowadzającego na polski obszar celny wyroby zawierające azbest, wykaz wyrobów dopuszczonych do produkcji lub
importu. Stan aktualny odnośnie
realizacji ustawy przedstawia się następująco: wszystkie zakłady, które w
przeszłości produkowały lub
przetwarzały wyroby zawierające azbest, zaprzestały produkcji, zakończony został obrót azbestem i wyrobami zawierającymi azbest, wszedł w życie formalny zakaz stosowania azbestu i wyrobów
zawierających azbest, import oraz obrót azbestem i
wyrobami zawierającymi azbest odbywa się zgodnie z ustawą (szczegółowy
opis zamieszczony jest w rozdziale 7).
5.2 Bezpieczne użytkowanie i usuwanie wyrobów zawierających
azbest
5,6)
Zgodnie z delegacją ustawową Minister Gospodarki wydał rozporządzenie z dnia 14 sierpnia 1998 roku w sprawie sposobów bezpiecznego użytkowania oraz warunków usuwania wyrobów zawierających
azbest (Dz. U. Nr 138, poz. 895). Po czterech latach obowiązywania ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest oraz trzech latach obowiązywania przepisów wykonawczych stwierdza się bardzo nikłą ich znajomość przez
właścicieli i administratorów
obiektów budowlanych. W związku
z powyższym w niewielkim stopniu zostały wykonane oceny stanu
obiektu z zabudowanymi wyrobami zawierającymi
azbest wynikające z rozporządzenia. Nie zostały również wybudowane lokalne lub regionalne składowiska odpadów zawierających azbest, co przyczynia się do eksportu tego rodzaju odpadów i opłacanie kosztów ich składowania na rzecz
innych państw. Jednocześnie
obserwuje się usuwanie
bez żadnego zabezpieczenia
uszkodzonych wyrobów azbestowo-cementowych na dzikie wysypiska. Z posiadanych
informacji wynika, że organy administracji rządowej i samorządowe
nie dysponują danymi o
ilości
wyrobów zawierających azbest zabudowanych
na ich terenie oraz o stanie zużycia tych wyrobów. Z uwagi na rangę problemu
w ciągu najbliższych dwóch lat polskie przepisy prawne dotyczące azbestu powinny być znowelizowane
zgodnie z wymaganiami dyrektyw Unii Europejskiej. Zakłada się również ratyfikację przez
Polskę Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 162 z 1986 roku dotyczącej
bezpieczeństwa w stosowaniu azbestu
oraz wdrożenie do końca 2002 roku Dyrektywy Rady 83/477/EWG dotyczącej ochrony pracowników przed zagrożeniem związanym z narażeniem
na działanie azbestu w pracy, wraz ze zmianami zamieszczonymi w Dyrektywie Rady 91/382/EWG 10) .
Wykaz aktów prawnych Unii Europejskiej regulujących
tę problematykę przedstawiono
w załączniku
6. Wdrożenie
postanowień powyższych dyrektyw zawierających wymagania adresowane do pracodawców prowadzących
działalność związaną z
możliwością narażenia
pracowników na pył azbestowy oraz konieczność zgłaszania takiej działalności odpowiedzialnym władzom państwowym,
pozwoli na wyeliminowanie przypadkowych wykonawców prac nieposiadających wymaganej wiedzy o zagrożeniach stwarzanych przez azbest.
5.3 Stan realizacji ustawy z
dnia 19 czerwca 1997 r. i rozporządzenia
Ministra Gospodarki z dnia 14
sierpnia 1998 r.
Badania w zakresie oceny stanu i możliwości
bezpiecznego użytkowania wyrobów
budowlanych zawierających
azbest, przeprowadził Główny Urząd
Nadzoru Budowlanego (zał. 4) Według stanu na koniec III kwartału 2001 r. w całym
kraju sporządzonych zostało około 357 891 ocen, a liczba budynków ogółem wynosi 11,5 mln, w tym
szacuje się, że obiekty zawierające azbest stanowią 13%
tj. 1,5 mln. Wyniki kontroli przeprowadzonej w zakładach w latach
1999 i 2000. pod kątem przestrzegania przepisów obowiązujących przy pracy związanej z usuwaniem lub zabezpieczeniem wyrobów zawierających
azbest, przez Państwową Inspekcję Pracy
i Inspekcję Ochrony
Środowiska przedstawiono w załączniku
5.
5.4 Założenia
30-to letniego okresu usuwania wyrobów zawierających
azbest z terytorium Polski
Realizacja Rezolucji Sejmu R.P. w sprawie programu wycofywania azbestu z gospodarki, jak i ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest wraz z aktami wykonawczymi, z uwagi na skalę problemu i jego ogólnokrajowy zasięg wymaga opracowania długofalowego programu usuwania tych wyrobów z terytorium Polski. Jako docelowy przyjęto 30-to letni okres realizacji tego programu. Wszyscy znani producenci płyt azbestowo-cementowych, stosowanych przede wszystkim w budownictwie, określali czas użytkowania swoich wyrobów na 30 lat. Wynikało to z kilkudziesięcioletnich doświadczeń w użytkowaniu płyt wytwarzanych powszechnie stosowaną tzw. mokrą metodą produkcji (metodą Hatschek’a). Ważną sprawą był montaż i konserwacja. Postępowanie zgodne z instrukcją producenta miało istotne znaczenie, gdyż na ogół brakowało wyspecjalizowanych wykonawców pokryć dachowych z płyt azbestowo-cementowych, a na terenach wiejskich z reguły zabudowywano je systemem „gospodarczym”. W związku z powyższym przy kryciu dachów występowały liczne błędy montażu powodujące pękanie płyt oraz ich odkształcanie, co skutkuje krótszym okresem ich eksploatacji i takie wyroby powinny być usuwane przed upływem 30 lat. Prawidłowo położone i zamontowane płyty, pomalowane farbą akrylową oraz konserwowane co 5 do 7 lat, praktycznie mogą być użytkowane ponad 30 lat. Takich płyt jest w Polsce bardzo mało i stanowią one śladową ilość w ogólnej masie pokryć dachowych z azbesto-cementu. Przy wykonywaniu elewacji stosowano płaskie płyty azbestowo-cementowe. Płyty, w większości pomalowane farbą akrylową, montowane były przez wyspecjalizowane przedsiębiorstwa. Wyroby te produkowane tzw. metodą suchą posiadają gorsze parametry mechaniczne w porównaniu z płytami wytwarzanymi metodą mokrą, stąd nie można zakładać dłuższego okresu ich eksploatacji niż przyjęte 30 lat. 30-to letni okres użytkowania dla płyt azbestowo-cementowych potwierdzony został w badaniach laboratoryjnych i polowych, które prowadzone były przez różne jednostki badawcze w krajach europejskich. Jedną z ważniejszych jest ekspertyza nr 2648 z dnia 30.10.1985 r. wykonana przez Uniwersytet Techniczny w Berlinie. W oparciu o wyniki badań stwierdzono, że dla płyt niemalowanych największa korozja i uwalnianie włókien azbestu ma miejsce w okresie 25 do 35 lat użytkowania tj. średnio 30 lat. Stopień korozji zależny jest zarówno od czasu użytkowania, jak i czynników atmosferycznych, charakterystycznych dla badanego obszaru. W regionach przemysłowych jest on 4-krotnie większy w porównaniu z terenami nie zanieczyszczonymi oraz 2-krotnie większy na obszarach wielkomiejskich. Natomiast płyty pomalowane i konserwowane wykazują odporność na działanie czynników atmosferycznych. Tak więc wiek płyt niemalowanych i stopień ich korozji pozostają w prostej zależności. Odnosząc się do warunków polskich można określić, że 30 lat użytkowania szarej, niemalowanej płyty dachowej oraz malowanej płyty elewacyjnej stanowi graniczny okres ich bezpiecznego użytkowania. Ponadto w Polsce, wyroby zawierające azbest użytkowane są w okresie od 10 do 50 lat. Przy założonym okresie usuwania na lata 2003 - 2032, wiele z tych wyrobów przekroczy wszelkie normy i granice bezpiecznego użytkowania. Dlatego kolejność usuwania wyrobów zawierających azbest powinna być określona w lokalnych programach.
ILOŚĆ I ROZMIESZCZENIE WYROBÓW ZAWIERAJĄCYCH
AZBEST
W BUDOWNICTWIE
Przy opracowaniu danych wykorzystano materiały i
opracowania będące w posiadaniu Ministerstwa Gospodarki 1,2) .W oparciu o wymienione materiały dotyczące produkcji, importu i dystrybucji wyrobów azbestowo-cementowych oraz przyjęte średnie
wskaźniki ich zużycia opracowany został bilans tych wyrobów stosowanych w obiektach budowlanych w Polsce
(tablica 1, rys.1).
Wyroby
zawierające
azbest według stanu na rok 2000
Tablica
1
Nazwa
wyrobu Ilość
[tony]
1. Płyty
azbestowo-cementowe faliste i płaskie – 1 351 500 tys. m2
14 866 500
2. Rury azbestowo –
cementowe (wszystkie rodzaje) w budownictwie ziemnym i
mieszkaniowo-gospodarczym
oraz inne instalacje przemysłowe 600 000
Razem
15 466 500
Ilość zabudowanych
wyrobów azbestowo-cementowych w układzie wojewódzkim przedstawiono w załączniku
7.
Rys.
1. Nagromadzenie wyrobów zawierających
azbest w układzie wojewódzkim
powyżej 2 mln ton
od 1 - 2 mln ton
od 0,5 - 1 mln ton
poniżej 0,5 mln ton